Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

Χαλάνδρι, συνάντηση με το χθες

Παρέλαβα σήμερα για λογαριασμό του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης- Χαλανδρίου τον τόμο «Χαλάνδρι, συνάντηση με το χθες»
Αφού σχολίασα μόνη μου τον σουρεαλιστικό του τίτλο, άρχισα να τον ξεφυλλίζω. Μέχρι τη σελίδα 190 βρήκα τις ιστορικές αναδρομές αρκετά ενδιαφέρουσες. Μετά εμφανίζεται η συνήθης εικόνα των δημοτικών εντύπων:. Φωτογραφίες από εγκαίνια, μπροστά σε απορριμματοφόρα, χειραψίες, χαμόγελα και μια πόλη «όμορφη, ηθική, αγγελικά πλασμένη.» χωρίς  σπασμένες πλάκες πεζοδρομίων, ξεχειλισμένους σκουπιδοτενεκέδες, φρακαρισμένους δρόμους, λακούβες, ακαλαίσθητες πινακίδες, χωρίς το μισογκρεμισμένο ιστορικό εργοστάσιο Δουζένη και άλλα ων ουκ έστι αριθμός. 
Ιδιαίτερα   εκτενής αφορά γίνεται στην περίοδο 1975 -2010 [σελ 191-233] όπου αφιερώνονται:
-Μία σελίδα [191] και μία φωτογραφία στον επί 4ετία Δήμαρχο Α. Τζαμτζή,
-Τέσσερεις σελίδες [193-196] και δύο φωτογραφίες στον επί 11ετία δήμαρχο Ν Πέρκιζα,
-Πέντε σελίδες [ 197-201] και πέντε φωτογραφίες στον επί12ετία Δήμαρχο Κ Παττακό και
- Είκοσι εννέα σελίδες [205-233] και ένδεκα φωτογραφίες στον επί 8ετία τελευταίο Δήμαρχο Γ Ζαφειρόπουλο . Επίσης γίνονται και άλλες αναφορές στο πρόσωπό του σε διάφορα κεφάλαια του πονήματος με άλλες δώδεκα φωτογραφίες. Και περιεχόμενο; Οι συνήθεις απολογισμοί του έργου του δημάρχου δημοσιευμένου κατά καιρούς στο περιοδικό του Δήμου και σε άλλα έντυπα άρα εύκολα προσιτού  σε όσους δεν έχουν μάτια να το δουν και περιμένουν να το διαβάσουν.
Κλείνοντας τον τόμο  η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό ήταν: :«Θεέ μου θα στοίχισε ένα κόσμο λεφτά». Πανόδετος, γυαλιστερό χαρτί, πολλές έγχρωμες φωτογραφίες, σελίδες 348., σε δύο γλώσσες, ελληνικά και αγγλικά Και ήταν φυσικό να σκεφτώ έτσι σε μια περίοδο μνημονίου και περικοπών μισθών, επιδομάτων  και θέσεων εργασίας. Και η δεύτερη: Άντε να ενδιαφερθούν οι Χαλανδρέοι να το διαβάσουν, άντε και κανένας άλλος. Αλλά οι εταίροι μας στην ΕΕ, τους οποίους προφανώς απευθύνεται η αγγλόφωνη έκδοση, μήπως αντί να μας θαυμάσουν, θα μας οικτίρουν που σε τέτοιες εποχές σπαταλάμε χρήματα για πολυτελείς εκδόσεις αντί να εξοικονομούμε και το τελευταίο ευρώ για τους δύσκολους καιρούς που έρχονται; Τελικά νομίζω πως όλα τάχε η Μαργιωρή τα λευκώματα της λείπανε.
Νένα Ρήγα  

Οι συμπολίτες μας ανεξέλεγκτοι  επεκτείνουν τον κήπο τους στο πεζοδρόμιο





 Η οδός Σωκράτους στα στενά πεζοδρόμια της οποίας μπήκαν και στύλοι φωτιστικών και τα έκαναν αδιάβατα  για ΑΜΕΑ και μωρά σε καροτσάκι 



Εδώ τα έχει όλα. Και λακούβα και στύλο στη μέση του πεζοδρομίου

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ - μετα από 2 χρόνια - ΕΥΑΙΣΤΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΑΛΛΑ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΑΝ

Με αυτό τον τρόπο διαπαιδαγωγούμε τα παιδιά μας; Και αυτή είναι η φροντίδα μας για τη σωματική τους ακεραιότητα;  

 Το Σάββατο 2 Οκτωβρίου νεαροί με φτυάρια και αξίνες συνέχισαν τις καταστροφικές τους παρεμβάσεις στο Ρέμα. Την Πέμπτη  7 Οκτ  το πρωί συνεργεία του Δήμου απεκατάστησαν το τοπίο και το φύτεψαν.  Το απόγευμα της ίδιας ημέρας τα φυτά είχαν ξεριζωθεί  και πεταχτεί στο Ρέμα. Μαζέψαμε όσα μπορέσαμε και ο Δήμος , όπως μας ενημέρωσαν , πρόχώρησε σε μηνύση κατ' αγνώστων.
Πώς να χαρακτηρίσει κανείς αυτές τις πράξεις; Έγκλημα κατά της φύσης; Άγνοια κινδύνου; Και από αυτή την πλευρά αν το δει κανείς ένα σκορτσάρισμα του ποδηλάτου θα μπορούσε να στοιχίσει τη ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του ποδηλάτη
Την ίδια ημέρα στείλαμε το  ακόλουθο έγγραφο προς την Ανεξάρτητη Αρχή του Συνηγόρου, το ΥΠΕΚΑ/ΔΕΕΑΠ, τον Δήμο και το Αστυνομικό Τμήμα Χαλανδρίου  

Έχουμε την τιμή να σας πληροφορήσουμε ότι σήμερα συνεργεία της υπηρεσίας πρασίνου του Δήμου Χαλανδρίου υπό την εποπτεία της Γεν Γραμματέως κ Π. Γκικάκη αποκατέστησαν το τοπίο της Ρεματιάς που είχε καταστραφεί από ενέργειες ιδιωτών.
Συγκεκριμένα απομακρύνθηκαν ογκόλιθοι, πέτρες, σανίδες και άλλα αντικείμενα, που είχαν μεταφερθεί για την κατασκευή αναχωμάτων, και τα προϊόντα των παρανόμων εκσκαφών επανατοποθετήθηκαν στην αρχική τους θέση. Τα πρανή αποκαταστάθηκαν και φυτεύτηκαν με θάμνους. Φυτεύτηκαν επίσης 10 πεύκα.
Δυστυχώς σε μερικές ώρες που πήγαμε στο χώρο για να πάρουμε φωτογραφίες είδαμε με λύπη ότι τα ίδια προφανώς άτομα ξερίζωσαν τα δέντρα και τα πέταξαν στο Ρέμα.
Επισημαίνουμε το γεγονός το Σάββατο 2-10 γύρω στις 10.20 έγιναν αντιληπτοί από περιοίκους νεαροί να σκάβουν και να δημιουργούν αναχώματα. Ειδοποιήθηκε το Αστυνομικό Τμήμα, αλλά μέχρι στις 12.00 περίπου, αν και τα ανωτέρω άτομα εξακολουθούσαν να βρίσκονται στο χώρο και να σκάβουν, δεν έγινε αντιληπτό αν εμφανίστηκε η αστυνομία ούτε και έγινε καμία προσαγωγή, αν και αυτές οι παραβάσεις, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ ΙΙ 10 του Π Δ/τος ΦΕΚ 659/Δ/1995 ,
επισύρουν τις ποινικές κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 28 του Ν 1650/ 1986.



                                                                                                Το ξερίζωμα, η καταστροφη 

Το ίδιο απόγευμα τα πεύκα , που φύτεψε ο Δήμος και οι θάμνοι για τη στήριξη των πρανών ,που πρόσφερε ο Σύλλογος ξεριζώθηκαν και πετάχτηκαν στο Ρέμα. ΤΕΤΟΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ!

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

Θα προστατεύσουμε τη Ρεματιά ή θα την αφήσουμε σε χέρια ασύγγνωστα αμελών;

Μπαίνοντας στη Ρεματιά από την Ηρώδου του Αττικού στο Χαλάνδρι,  στο ύψος του Αγίου Παντελεήμονα, βλέπεις τα δέντρα με την φθινοπωρινή τους φορεσιά και τα πρώτα φιντανάκια να ξεπροβάλλουν από το νοτισμένο χώμα. Αρκετά τμήματα όμως  είναι ξερά και ένα αφρόντιστο νεροφάγωμα  προαναγγέλλουν νέα δημοτικά έργα με άφθονη πέτρα για την αποτροπή της κατάρρευσης του πρανούς. Ποιο πέρα οι ανθρώπινες παρεμβάσεις μας δίνουν το μέτρο της  κρατικής αδιαφορίας  και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς ορισμένων συμπολιτών μας. Σκάφτηκε ο χώρος για να δημιουργηθούν αναχώματα και να κάνουν σούζες με τα ποδήλατα, έγιναν αυθαίρετες κατασκευές και μετά από δυο χρόνια αλληλογραφίας και πιέσεων  αποφάσισε ο Δήμος να αποκαταστήσει την νομιμότητα και το τοπίο. Και το αποτέλεσμα; Μεγαλύτερη καταστροφή. Σύμφωνα με έγγραφο του ΥΠΕΚΑ,  οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Χαλανδρίου "εισχώρησαν στη ρεματιά και κατεδάφισαν αυθαίρετες κατασκευές...όμως αλλοίωσαν το ανάγλυφο του τοπίου και δημιούργησαν ευρεία δίοδο με κίνδυνο την περαιτέρω διευκόλυνση των παρανομούντων ". Και τώρα περιμένουμε τις  πρώτες νεροποντές για να  συμπληρωθεί η καταστροφή.
Τι και αν η ίδια υπηρεσία και ο Συνήγορος του Πολίτη στον οποίο προσέφυγε ο Σύλλογος Προστασίας  Ρεματιάς προτρέπουν τις υπηρεσίες να εκπονήσουν μελέτη ανακατασκευής του πρανούς; Οι προτροπές πέφτουν στο κενό. Έτσι θα συνεχίσουμε;
Νένα Ρήγα
Η φύση αναγεννάται αρκεί να την αφήσουμε στην ησυχία της.                                           



                   Ως και με υπόσκαφτα ''πλούτισαν '' τη Ρεματιά  η ασυνειδησία ή η άγνοια συμπολιτών μας και ο Δήμος συμπλήρωσε την καταστροφή

Έτσι θα καταντήσει η Ρεματιά αν την αφήσουμε στα χέρια αυτών που τη "φρόντιζαν" μέχρι σήμερα...

Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Φυσικοί πόροι και αναδασώσεις

Διαβάζω στις εφημερίδες:


Σε τραγικά συμπεράσματα για την εξάντληση των φυσικών πόρων καταλήγει το βρετανικό New Economics Foundation (NEF), αξιοποιώντας την έρευνα μιας αμερικανικής ακαδημαϊκής ομάδας, του Global Footprint Network (GFN). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του NEF, μετά την 9η Oκτωβρίου θα αρχίσουμε να καταναλώνουμε περισσότερους πόρους από αυτούς που πραγματικά μπορεί να μας δώσει η Γη. Μετά από αυτή την ημέρα η ανθρωπότητα θα αρχίσει να κατατρώει τον πλανήτη.

Διαβάζω επίσης πως στο Δάσος Πρεβέλη θα επιχειρηθεί φυσική αναδάσωση με την απαγόρευση κάθε δραστηριότητας σ’ αυτό και την εγκατάσταση συστήματος ψεκασμού νερού.

Και σκέπτομαι: Καλές και άγιες οι αναδασώσεις αλλά όλα αυτά τα ποτίσματα με τη συμμετοχή εκατοντάδων εθελοντών γίνονται με βάση τις ανάγκες των δέντρων; Ελέγχεται ο τρόπος ποτίσματος ή ο καθένας ποτίζει όπου και όσο θέλει; Είναι απαραίτητο να φυτεύονται τόσες χιλιάδες δέντρα ; Δεν θα μπορούσαν μερικές περιοχές να αναδασωθούν με τον τρόπο που γίνεται στην Πρεβέλη;

Η προσπάθεια αναδάσωσης είναι σπουδαία και αξίζουν συγχαρητήρια στους εμπνευστές , τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες. Απλώς θα ήθελα κάποιος να με διαβεβαιώσει πως και ο παράγων φυσικοί πόροι- νερό στην προκειμένη περίπτωση- λαμβάνονται σοβαρά υπόψη παράλληλα με τις ανάγκες αναδάσωσης.

Νένα Ρήγα

Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010

Σκέψεις για τις δημοτικές εκλογές

Παρακολουθώ επί αρκετά χρόνια τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου της πόλης μας ως συνειδητός πολίτης αλλά και με την ιδιότητά μου ως προέδρου του Συλλόγου Προστασίας της Ρεματιάς.


Το δημοτικό συμβούλιο, σα να λέμε η τοπική βουλή , το απαύγασμα της δημοκρατίας, ο εκφραστής και ο υπερασπιστής των συμφερόντων των πολιτών και της πόλης, αυτό που θα έπρεπε να δίνει εντολές στην εκτελεστική εξουσία –τον Δήμαρχο, τους αντιδημάρχους [τοπικούς υπουργούς] και τους δημοτικούς υπαλλήλους- έχει υποβαθμισθεί σε απλό μεταφορέα των εντολών του εκάστοτε Δημάρχου, που ψηφίζονται κατά κανόνα μόνο από τη συμπολίτευση αφού προηγηθεί συζήτηση, η οποία δεν οδηγεί συνήθως πουθενά.

 Δεν άκουσα να πέφτουν στο τραπέζι ιδέες, πρωτότυπες, μελετημένες, εμπνευσμένες, που θα έδιναν λύσεις σε χρονίζοντα προβλήματα της πόλης από τα ανύπαρκτα πεζοδρόμια και τους επικίνδυνους ποδηλατοδρόμους, στις αλόγιστες δαπάνες για έργα βιτρίνας [πχ 400.000 ευρώ για να φωτιστούν ήδη επαρκώς φωτιζόμενοι δρόμοι] μέχρι το χειμαζόμενο εμπορικό κέντρο και τις ανύπαρκτες υποδομές στις περιοχές που μπαίνουν στο σχέδιο και άλλα ών ουκ έστι αριθμός. Αλλά και στην περίπτωση, που κάποια εποικοδομητική πρόταση γίνει από την αντιπολίτευση ή τους πολίτες απορρίπτεται από την πλειοψηφία μετά βδελυγμίας πριν καν συζητηθεί.

Ν’ ακούγεται η αντιπολίτευση που αντιπροσωπεύει πάνω από το μισό των πολιτών, ν΄ ακούγονται οι φορείς και οι πολίτες, να ανοιχτούν οι δημοτικές αρχές στην κοινωνία , να μπει η φαντασία στην εξουσία Ένας Δήμος εμφάνισε πλεόνασμα μόνο και μόνο γιατί ανέθεσε στην αντιπολίτευση τον έλεγχο της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του.

Παράδειγμα αυτά που προτείνονται επί χρόνια από τον Σύλλογό μας, που έχει αναγορευτεί ως ο υπ΄αριθμ ένα εχθρός τους Δήμου και του εκσυγχρονιστικού του προγράμματος. Να ανοιχτεί λέμε ένα μονοπάτι /πεζόδρομος/ποδηλατοδρόμος κυκλικά στο Ρέμα να έρθουν οι ποδηλάτες, οι περιπατητές, οι γονείς, τα παιδάκια. Να γίνει ελκυστικό πάρκο το τμήμα της Γυφτοπούλου εκεί όπου ήταν οι αφετηρίες των λεωφορείων. Γιατί να μην μπει και ένα ηλεκτρικό τραινάκι –με τη μέθοδο ίσως της αυτοχρηματοδότησης και τη συμμετοχή του εμπορικού συλλόγου- στη νησίδα της Παπανικολή και παλινδρομικά κινούμενα λεωφορειάκια [shuttle busses] από και προς τους σταθμούς του μετρό και τότε να δείτε πώς – με την κατάλληλη διαφήμιση- θα γίνουμε πόλος έλξης και θ’ αποκολλήσουμε τους καταναλωτές από το κλιματιζόμενο, ανθυγιεινό, τυποποιημένο περιβάλλον των διαφόρων Μall.

Έχετε αναρωτηθεί γιατί στην κεντρική αναμορφωμένη πλατεία μας δεν υπάρχει ζωή; Γιατί ακολουθήθηκε η πεπατημένη. Λίγα παγκάκια – το ένα στριμωγμένο ανάμεσα στα καθίσματα μπυραρίας - ελάχιστα δέντρα, πολλά τραπεζοκαθίσματα που κάθε βράδυ ξεχειλώνουν καταλαμβάνοντας όλο και περισσότερο χώρο ανάλογα με τη ζήτηση!!! Άλλες πλατείες είναι γεμάτες παιδιά που τρέχουν, παίζουν, κάνουν ποδήλατο [πχ Πλατεία Ελευθερίας στα Βριλήσσια] και οι γονείς, καθισμένοι στα παγκάκια με σουβλάκι και αναψυκτικό και τις σακούλες με τα ψώνια, τα καμαρώνουν. Σε μας για να καθίσουν με τα παιδιά τους σε μια πολυθρόνα, πρέπει να ξοδέψουν από 20 ευρώ και πάνω. Γιατί να έρθουν και με τι θα ψωνίσουν; .

Αυτά τα λέω ελπίζοντας πως κάποιος θα με ακούσει και θα βγάλει το Δήμο μας από την αδράνεια, την κακοδιαχείριση, τις κομματικές εξαρτίσεις, τη ρουσφετολογία, την ατολμία. Αν τώρα δεν αλλάξει κάτι, δε θ’ αλλάξει ποτέ.

Διάβασα μια ενδιαφέρουσα πρόταση:

«Γιατί δε βάζει κάποιος στις δημοτικές εκλογές ψηφοδέλτιο με όσους καλούς και ανιδιοτελείς υπάρχουν γύρω και να πει καθαρά ο αρχηγός στους προεκλογικούς λόγους. Βγάλτε μας και θα προσλάβουμε με μισθό επαγγελματία διαχειριστή- - έναν πεπειραμένο αυτοδιοικητικό πχ, που ξέρει τα τερτίπια - και θα τον βάλουμε να δουλέψει κάτω από την αυστηρή μας επιτήρηση».

Θα πετύχει; Γιατί όχι; Στο τέλος- τέλος τι είχαμε τι χάσαμε. Έτσι κι αλλιώς το ανακάτεμα της κουτάλας με τα ίδια πρόσωπα και κυρίως τις ίδιες αντιλήψεις τι μπορεί να προσφέρει; Μήπως ήρθε καιρός να δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο;

Νένα Ρήγα